مخالفان و نهادهای اتحادی نوظهور

یکی از رویکرد های مثبت مخالفان نظام در شرایط امروز پیمایش مسیرهای عملی تر و راهکارهای متعادل تر از گذشته در راستای همگامی و اتحادی نوین با خاستگاهی متکی بر سه دهه مبارزه می باشد. برای تایید صحت این ادعا کافیست به فضای سیاسی موجود در صفحات مختلف اینترنت و گردهمایی هایی که در فضای حقیقی رخ میدهد، مراجعه شود. صرفنظرازحضور ممتد نگرش های سنتی افراطی، تجمعات فضای حقیقی غالبا متشکل ازرنگین کمانی از گرایشات سیاسیست که دال بر تمایل مخالفان برای به بایگانی سپردن نگرش های سیاه و سفید گذشته می باشد.یکی دیگر از ظواهر تاییدی گرایشات ملی مورد اشاره، شوراها و تشکلات گوناگونیست که درراستای یکپارچه سازی بوجود آمده است. ضمن اینکه در کنار نگرش مثبت مشروح تئوریهای مبتنی براهداف قدرت طلبانه یا مشابه دربرخی از مجمع های اتحادی یا ائتلافی را نیز نمیتوان انکار کرد. 
درراستای موضوع نوشتار دو نکته از موارد قابل مشاهده در مسیر امروز اتحاد مورد توجه قرار داده شده که به آن پرداخته شده است. یک: شفافیت به ویژه در بخش مالی. دو: مشارکت خودجوش و نظارت کننده

نظربه ارتباط کاملا مستقیم کنشهای سیاسی با سرنوشت ملت و کشورو نیز اهمیت مشارکت فرد فرد جامعه ایرانی بعنوان اهرم های اجرایی اصلی وپشتوانه های اعتباری به هرپدیده ملی، طبعا تطابق راهکارها و ادعاها با عملکردها،به عنوان الگوهای وزینی درکفه های ترازوی سنجش ملی وفاکتورهای مهم در گزینش مسیراز سوی عوام درنظرگرفته میشوند. یکی ازمحصولات تطابق مورد اشاره به نوعی شفافیت میباشد که نقش بسزایی درجلب اعتمادسازی ملی دارد و به طور متوالی از جانب افراد مستقل و جامعه ناظربرامور به دست اندرکاران مسائل سیاسی سفارش می گردد

 چنانچه واکنشهایی را که در برابر رویدادهای اخیر صورت گرفته، بازنگری نماییم، در می یابیم که یکی از نکات حساسیت زا و مورد توجه  برای مخاطبان و ناظران مردمی منابع مالی جریانات فعال میباشد .

   پس از کنفرانس واشنگتن و نشت بنیاد اولاف پالمه در سوند ابهامات مالی چنان حسایست زا گردید که مسئولین برگزارکننده نشست های مذکورناگزیر به پاسخگویی شدند. بعنوان مثال در مورد کنفرانس سوئد یکی از مجریان اصلی کنفرانس در پاسخ به ابهامات موجود، حامیان منابع مالی را تعدادی از بازرگانان و متمولین میهنمان معرفی نمودند که با توجه به مسائل امنیتی  ترجیحا و منطقا نام آنان ذکر نشد. ویا چنانچه شاهد بودیم اخیرا برای شورای ملی با برگزاری مراسمی که با ائتلاف چند کانال تلویزیونی صورت گرفته بود در چند روز متوالی و در برابر بینندگان مبالغ و اشخاص پرداخت کننده معرفی شدند که به مراتب نشانه حضور خودجوش و تمایلات مردمی در مشارکت ملی برای گذر از بحران فعلی می باشد.  

 در برابر اراده ملی و کششی که برای تشویق فعالان سیاسی به یکپارچه شدن درجهت براندازی و حل مشکلات مشترک ملی،  

 فراز و نشیب هایی نیز وجود دارد. یکی از چالش های موجود درروند سیال نهادهای ائتلافی، انتقاداتی می باشد که غالبا با خروج از حیطه خصوصیت وقابلیت های فعل انتقاد عمدا یا سهوا بعنوان موانع بازدارنده از جانب برخی از روشنفکران ودست اندرکاران اعمال میشود و نکته جالب توجه اینست که بخش عوام چندان رقبتی به مشارکت در این زمینه نشان نمی دهند.

  وجود چنین تضادهایی در مراحل اولیه نهادهای ائتلافی به عنوان پدیده ای نوین در فرهنگ سیاسی نیز امری بدیهیست که با تاثیر پذیری از اراده و تمایلات ملی در یکپارچگی امید است به زودی برطرف گردد. و این امر زمانی محقق می گردد که هم میهنان ، سیاسیون و روشنفکران با مشارکت خود نسبت به برطرف نمودن موانع اقدام نمایند. و نیز برای مشارکت دراین مهم به دو علت در انتظار دریافت دعوتنامه از جانب برگزار کنندگان نهادها نباشند. چرا که در اینصورت نخست به ماهیت دموکراتیک نهادهای رو به رشد بعنوان یک امر ضروری خدشه وارد می شود. و دوم اینکه بدین ترتیب زمینه ای برای ورود وانتخابات گزینشی نیروهای فرصت طلب فراهم می آید که طبعا میتواند مسیر مبارزات آتیه را دچار چالشهای جدی تری نماید. 

مشارکت عمومی وتصمیم گیریهایی که حاصل از خرد جمعی در روند یک شورا و مجمع ملی باشد به دون شک در حکم کاتالیزوری مفید در جهت دستیابی به آمال ملی که آزادی حقیقی از اهم آنست، میباشد.